(عجب شادی وسروری است که از تصور کمال به انسان دست می دهد وازاعمال

به گمان انکه تمام و کامل ومخلصانه است خوشش اید وبه ان بنازد وخود را از حد

تقصیروکوتاهی در عمل خارج داند)نه شادی از عمل نیک که همراه با تواضع برای

خدا،وشکر اوبر توفیق عمل ،وترس از عدم تمامیت وقبول ان باشد،که چنین چیزی

نه تنها عیبی ندارد بلکه خوب است -حضرت موسی از شیطان پرسید *کدام گناه

است که هرگاه ادمیزاد ان را انجام دهد بر او مسلط خواهی گشت؟گفت*ان گاه

که خودبینی به او دست بدهد وعمل خود را زیاد بشمارد.......

 

 خدای متعال فرموده***

 

 برخی از بندگانم از من توفیق طاعتی می خواهند تا در اثر انجام ان انان را دوست

 

بداررم ولی من ان توفیق را از انان دریغ می کنم تا دچار عجب(خودبینی نشوند)....